Lewati navigasi
Pustaka TEMAS / Al-Qira’ah Ar-Rasyidah
JILID 2 · BACAAN 56 DARI 60

الجمل 2

AL-QIRA’AH AR-RASYIDAHArab & Indonesia · Inggris tersedia

BACA & HAYATIالنص العربي
فِي عِدَّةِ جِهَاتٍ مِنَ الدُّنْيَا صَحَارَى قَاحِلَةٌ، لَا حَيَوَانَ فِيهَا وَلَا نَبَاتَ. أَرْضُهَا رِمَالٌ جَافَّةٌ، لَا تَرَى فِيهَا قَطْرَةَ مَاءٍ، يَسْلُكُهَا النَّاسُ اضْطِرَارًا، فَيَحْمِلُونَ زَادَهُمْ مِنْ مَاءٍ وَطَعَامٍ عَلَى ظُهُورِ الْجِمَالِ. وَيَسِيرُونَ فِي تِلْكَ الْقِفَارِ مُجْتَمِعِينَ، وَإِبِلُهُمْ مُتَتَابِعَةٌ كَالْقِطَارِ، وَهِيَ تَسِيرُ بِهِمْ هَادِئَةً سَاكِتَةً، تَصْبِرُ عَلَى الْجُوعِ وَالْعَطَشِ مُعْظَمَ الطَّرِيقِ، لِأَنَّهَا قَدْ خَزَنَتْ مُؤْنَتَهَا فِي جَوْفِهَا قَبْلَ الرَّحِيلِ. وَتَحْمِلُ فَوْقَ ذَلِكَ مِنَ الْمَتَاجِرِ أَحْمَالًا ثِقَالًا لَا تَئِنُّ مِنْهَا وَلَا تَكِلُّ. فَتَرَى الْجَمَلَ كَأَنَّهُ مَرْكَبٌ يَشُقُّ تِلْكَ الرِّمَالَ الْوَاسِعَةَ، وَلِذَا سُمِّيَ سَفِينَةَ الصَّحْرَاءِ.

وَإِنْ ضَلَّ الْمُسَافِرُونَ الطَّرِيقَ فِي الصَّحْرَاءِ، يَأْخُذُهُمُ الْقَلَقُ عَلَى حَيَاتِهِمْ، مَخَافَةَ أَنْ يَنْفَدَ زَادُهُمْ فَيَمُوتُوا جُوعًا وَعَطَشًا. وَلَكِنَّ الْجَمَلَ يُنْقِذُهُمْ أَحْيَانًا مِنْ تِلْكَ الْأَخْطَارِ، لِأَنَّهُ يَشُمُّ الْمَاءَ مِنْ بُعْدٍ، فَيَسِيرُ نَحْوَهُ بِسُرْعَةٍ غَرِيبَةٍ لِيَسْتَقِيَ صَاحِبُهُ.

وَالْجَمَلُ سَهْلُ الْقِيَادِ، لَيِّنُ الطِّبَاعِ، يَتَحَمَّلُ كَثِيرًا مِنَ الْأَذَى بِالصَّبْرِ وَالْحِلْمِ. وَلَكِنَّهُ يَثُورُ مَتَى بَلَغَ الْأَذَى شِدَّةً عَظِيمَةً، فَيَتَأَثَّرُ مَنْ آذَاهُ، وَلَا يَتْرُكُهُ إِلَّا إِذَا ثَأَرَ لِنَفْسِهِ وَفَتَكَ بِهِ.

وَإِذَا قَوِيَ الْجَمَلُ اشْتَدَّ بَأْسُهُ، وَعَافَ الْأَكْلَ مَا لَمْ يُوضَعْ فِي فِيهِ. وَيَقُولُ النَّاسُ عَنْهُ إِنَّهُ صَائِمٌ. وَفِي هَذِهِ الْحَالَةِ يُخْرِجُ شِقْشِقَتَهُ مِنْ حَلْقِهِ وَيُشَقْشِقُ مِنَ الْغَضَبِ.
01Terjemahan maknaPahami isi bacaan dalam bahasa Indonesia
Di berbagai bagian dunia terdapat gurun gersang yang digambarkan penulis tidak memiliki hewan ataupun tumbuhan. Tanahnya berupa pasir kering tanpa setetes air. Orang terpaksa melewatinya sambil membawa persediaan air dan makanan di punggung unta. Mereka berjalan berkelompok, sedangkan unta beriringan seperti rangkaian kereta. Unta membawa mereka dengan tenang dan menahan lapar serta haus selama sebagian besar perjalanan karena, menurut uraian sumber, telah menyimpan persediaan dalam tubuh sebelum berangkat. Selain itu unta memikul barang dagangan yang berat tanpa mengeluh atau keletihan. Unta tampak seperti kapal yang membelah hamparan pasir, sehingga disebut kapal gurun.

Apabila para musafir tersesat, mereka cemas akan keselamatannya karena takut persediaan habis dan mereka mati kelaparan serta kehausan. Akan tetapi, unta kadang menyelamatkan mereka. Penulis menjelaskan bahwa unta dapat mencium air dari kejauhan dan bergerak cepat ke arahnya sehingga pemiliknya memperoleh air.

Unta mudah dituntun dan lembut tabiatnya. Ia menanggung banyak gangguan dengan sabar. Namun, apabila gangguan sudah sangat berat, ia mengamuk, mengejar orang yang menyakitinya, dan tidak berhenti sampai membalas serta membinasakannya.

Ketika unta menjadi kuat, keganasannya bertambah dan ia enggan makan kecuali makanan dimasukkan ke mulutnya. Orang menyebutnya sedang berpuasa. Dalam keadaan itu ia mengeluarkan kantong lunak dari tenggorokannya dan mengeluarkan suara menggeram karena marah.
02Arti kata & frasaIkuti makna sesuai urutan teks Arab

فِي عِدَّةِ جِهَاتٍ مِنَ الدُّنْيَا — Di beberapa bagian dunia

صَحَارَى قَاحِلَةٌ، — terdapat gurun-gurun gersang,

لَا حَيَوَانَ فِيهَا وَلَا نَبَاتَ. — tidak ada hewan dan tidak ada tumbuhan di dalamnya.

أَرْضُهَا رِمَالٌ جَافَّةٌ، — Tanahnya berupa pasir kering,

لَا تَرَى فِيهَا قَطْرَةَ مَاءٍ، — engkau tidak melihat setetes air pun di sana,

يَسْلُكُهَا النَّاسُ اضْطِرَارًا، — orang-orang melintasinya karena terpaksa,

فَيَحْمِلُونَ زَادَهُمْ مِنْ مَاءٍ وَطَعَامٍ — maka membawa perbekalan air dan makanan mereka

عَلَى ظُهُورِ الْجِمَالِ. — di atas punggung unta-unta.

وَيَسِيرُونَ فِي تِلْكَ الْقِفَارِ مُجْتَمِعِينَ، — Dan mereka berjalan berkelompok di tanah-tanah tandus itu,

وَإِبِلُهُمْ مُتَتَابِعَةٌ كَالْقِطَارِ، — dan unta mereka beriringan seperti rangkaian kereta,

وَهِيَ تَسِيرُ بِهِمْ هَادِئَةً سَاكِتَةً، — dan membawa mereka berjalan dengan tenang serta diam,

تَصْبِرُ عَلَى الْجُوعِ وَالْعَطَشِ — menahan lapar dan haus

مُعْظَمَ الطَّرِيقِ، — sepanjang sebagian besar perjalanan,

لِأَنَّهَا قَدْ خَزَنَتْ مُؤْنَتَهَا — karena ia telah menyimpan persediaannya

فِي جَوْفِهَا قَبْلَ الرَّحِيلِ. — di dalam tubuhnya sebelum berangkat.

وَتَحْمِلُ فَوْقَ ذَلِكَ مِنَ الْمَتَاجِرِ — Dan di samping itu ia membawa barang-barang dagangan

أَحْمَالًا ثِقَالًا — sebagai beban-beban yang berat

لَا تَئِنُّ مِنْهَا وَلَا تَكِلُّ. — yang karenanya ia tidak mengeluh atau letih.

فَتَرَى الْجَمَلَ كَأَنَّهُ مَرْكَبٌ — Maka engkau melihat unta seakan-akan sebuah kapal

يَشُقُّ تِلْكَ الرِّمَالَ الْوَاسِعَةَ، — yang membelah hamparan pasir luas itu,

وَلِذَا سُمِّيَ سَفِينَةَ الصَّحْرَاءِ. — dan karena itulah disebut kapal gurun.

وَإِنْ ضَلَّ الْمُسَافِرُونَ الطَّرِيقَ — Dan apabila para musafir tersesat jalan

فِي الصَّحْرَاءِ، — di gurun,

يَأْخُذُهُمُ الْقَلَقُ عَلَى حَيَاتِهِمْ، — kecemasan atas hidup mereka meliputi mereka,

مَخَافَةَ أَنْ يَنْفَدَ زَادُهُمْ — karena takut perbekalan mereka habis

فَيَمُوتُوا جُوعًا وَعَطَشًا. — lalu mereka mati kelaparan dan kehausan.

وَلَكِنَّ الْجَمَلَ يُنْقِذُهُمْ أَحْيَانًا — Tetapi unta terkadang menyelamatkan mereka

مِنْ تِلْكَ الْأَخْطَارِ، — dari bahaya-bahaya itu,

لِأَنَّهُ يَشُمُّ الْمَاءَ مِنْ بُعْدٍ، — karena ia mencium air dari kejauhan,

فَيَسِيرُ نَحْوَهُ بِسُرْعَةٍ غَرِيبَةٍ — lalu berjalan ke arahnya dengan kecepatan yang mengagumkan

لِيَسْتَقِيَ صَاحِبُهُ. — agar pemiliknya mendapatkan air.

وَالْجَمَلُ سَهْلُ الْقِيَادِ، — Dan unta mudah dituntun,

لَيِّنُ الطِّبَاعِ، — lembut tabiatnya,

يَتَحَمَّلُ كَثِيرًا مِنَ الْأَذَى — menanggung banyak gangguan

بِالصَّبْرِ وَالْحِلْمِ. — dengan sabar serta tidak lekas marah.

وَلَكِنَّهُ يَثُورُ — Akan tetapi ia mengamuk

مَتَى بَلَغَ الْأَذَى شِدَّةً عَظِيمَةً، — apabila gangguan mencapai tingkat yang sangat berat,

فَيَتَأَثَّرُ مَنْ آذَاهُ، — lalu ia memburu orang yang menyakitinya,

وَلَا يَتْرُكُهُ إِلَّا إِذَا — dan tidak meninggalkannya kecuali apabila

ثَأَرَ لِنَفْسِهِ وَفَتَكَ بِهِ. — telah membalas untuk dirinya dan membinasakannya.

وَإِذَا قَوِيَ الْجَمَلُ اشْتَدَّ بَأْسُهُ، — Dan apabila unta menjadi kuat, menguat pula keganasannya,

وَعَافَ الْأَكْلَ — dan ia menolak makanan

مَا لَمْ يُوضَعْ فِي فِيهِ. — selama tidak dimasukkan ke mulutnya.

وَيَقُولُ النَّاسُ عَنْهُ إِنَّهُ صَائِمٌ. — Dan orang-orang menyebutnya sedang berpuasa.

وَفِي هَذِهِ الْحَالَةِ — Dan dalam keadaan ini

يُخْرِجُ شِقْشِقَتَهُ مِنْ حَلْقِهِ — ia mengeluarkan kantong lunaknya dari tenggorokan

وَيُشَقْشِقُ مِنَ الْغَضَبِ. — dan mengeluarkan suara menggeram karena marah.

03Penjelasan bacaanDalami isi, kosakata, dan pelajaran yang disampaikan
Bab kedua memusatkan perhatian pada hubungan unta dengan perjalanan manusia. Gambaran rombongan di gurun menjelaskan julukan “kapal gurun”, sedangkan uraian perilaku menekankan bahwa hewan yang tampak sabar tetap dapat bereaksi terhadap perlakuan buruk. Gambaran alam dan perilaku tersebut mengikuti gaya pengetahuan umum dalam buku lama.

الْقِفَارُ adalah daerah tandus yang sepi, dan الزَّادُ ialah perbekalan perjalanan. الْمَتَاجِرُ di sini berarti barang dagangan. لَا تَكِلُّ berarti tidak menjadi letih. سَهْلُ الْقِيَادِ menggambarkan hewan yang mudah dituntun. تَأَثَّرَ pada konteks فَيَتَأَثَّرُ مَنْ آذَاهُ berarti mengikuti jejak atau memburu, bukan sekadar merasa terpengaruh. شِقْشِقَةٌ menyebut bagian lunak yang dikeluarkan unta dari mulut.

كَأَنَّهُ مَرْكَبٌ merupakan perumpamaan yang menjadi dasar julukan. مَخَافَةَ أَنْ menjelaskan alasan kecemasan musafir. مَا لَمْ berarti selama tidak, sedangkan إِلَّا إِذَا menetapkan batas atau syarat berakhirnya suatu tindakan. Penggambaran menyimpan persediaan dan perilaku unta diterjemahkan sesuai sumber historis, sehingga tidak dimaksudkan sebagai petunjuk pemeliharaan hewan.
04Latihan pemahamanCoba jawab sebelum membuka pedoman

LOTS · 1–5

  1. مَاذَا يَحْمِلُ الْمُسَافِرُونَ عَلَى ظُهُورِ الْجِمَالِ؟

  2. كَيْفَ تَسِيرُ الْإِبِلُ فِي الْقَافِلَةِ؟

  3. مَا طَبِيعَةُ أَرْضِ الصَّحْرَاءِ فِي بِدَايَةِ النَّصِّ؟

  4. مَا الَّذِي يَشُمُّهُ الْجَمَلُ مِنْ بُعْدٍ حَسَبَ النَّصِّ؟

  5. مَاذَا يَقُولُ النَّاسُ عَنِ الْجَمَلِ إِذَا عَافَ الْأَكْلَ فِي النَّصِّ؟

MOTS · 6–10

  1. لِمَاذَا سُمِّيَ الْجَمَلُ سَفِينَةَ الصَّحْرَاءِ؟

  2. لِمَاذَا يَقْلَقُ الْمُسَافِرُونَ إِذَا ضَلُّوا الطَّرِيقَ؟

  3. مَا مَعْنَى «زَادَهُمْ»؟

  4. كَيْفَ يَخْتَلِفُ سُلُوكُ الْجَمَلِ الْهَادِئِ عَنْ سُلُوكِهِ إِذَا اشْتَدَّ الْأَذَى فِي النَّصِّ؟

  5. مَا الَّذِي يَدُلُّ عَلَى قُوَّةِ الْجَمَلِ فِي السَّفَرِ؟

HOTS · 11–13

  1. مَا خُطَّةٌ تَسْتَفِيدُهَا لِرِحْلَةٍ بَعِيدَةٍ مِنْ خَوْفِ الْمُسَافِرِينَ فِي النَّصِّ؟

  2. هَلْ صَبْرُ الْجَمَلِ يُبِيحُ إِيذَاءَهُ؟ عَلِّلْ؟

  3. لِمَاذَا لَا يَنْبَغِي أَنْ يَعْتَمِدَ الْمُسَافِرُ عَلَى الْجَمَلِ وَحْدَهُ لِتَجَنُّبِ الْخَطَرِ؟

Lihat pedoman jawaban

LOTS · 1–5

  1. يَحْمِلُونَ زَادَهُمْ مِنْ مَاءٍ وَطَعَامٍ، وَأَحْمَالًا مِنَ الْمَتَاجِرِ.

  2. تَسِيرُ مُتَتَابِعَةً كَالْقِطَارِ.

  3. أَرْضُهَا رِمَالٌ جَافَّةٌ.

  4. يَشُمُّ الْمَاءَ.

  5. يَقُولُونَ إِنَّهُ صَائِمٌ.

MOTS · 6–10

  1. لِأَنَّهُ يَحْمِلُ النَّاسَ وَالْأَحْمَالَ وَيَشُقُّ الرِّمَالَ كَأَنَّهُ مَرْكَبٌ.

  2. يَقْلَقُونَ خَوْفًا مِنْ نَفَادِ زَادِهِمْ وَالْمَوْتِ جُوعًا وَعَطَشًا.

  3. مَعْنَاهُ مَا يَحْمِلُونَهُ لِلسَّفَرِ مِنْ طَعَامٍ وَمَاءٍ.

  4. يَصْبِرُ وَيَهْدَأُ، ثُمَّ قَدْ يَثُورُ عِنْدَ اشْتِدَادِ الْأَذَى.

  5. حَمْلُهُ الْأَثْقَالَ وَصَبْرُهُ عَلَى طُولِ الطَّرِيقِ.

HOTS · 11–13

  1. مِثَالٌ: أَعْرِفُ الطَّرِيقَ وَأُعِدُّ الزَّادَ وَوَسِيلَةَ اتِّصَالٍ؛ لِئَلَّا أَبْقَى بِلَا عَوْنٍ إِذَا تَأَخَّرْتُ.

  2. لَا؛ فَلَهُ حَاجَةٌ إِلَى الرِّفْقِ، وَالنَّصُّ يَذْكُرُ أَنَّ شِدَّةَ الْأَذَى تُغَيِّرُ سُلُوكَهُ.

  3. مِثَالٌ: لِأَنَّ النَّصَّ يَقُولُ إِنَّهُ يُنْقِذُهُمْ أَحْيَانًا، وَالْحَاجَةُ إِلَى الْمَاءِ وَمَعْرِفَةِ الطَّرِيقِ تَبْقَى.

ENBahasa InggrisArti kata & terjemahan utuh

Draf Inggris · perlu ditinjau

Terjemahan utuh

In various parts of the world there are arid deserts which the author describes as having no animals or plants. The soil is dry sand without a drop of water. People were forced to pass through carrying supplies of water and food on camel backs. They walk in groups, while camels accompany each other like a train. The camel carried them calmly and resisted hunger and thirst for most of the journey because, according to sources, it had stored up supplies in its body before leaving. In addition, camels carry heavy merchandise without complaining or getting tired. The camel looks like a ship that cuts across a stretch of sand, so it is called a desert ship.

When travelers get lost, they worry about their safety for fear that supplies will run out and they will die of hunger and thirst. However, camels sometimes save them. The author explains that camels can smell water from a distance and move quickly towards it so that their owners can get water.

Camels are easy to lead and gentle in nature. He endured many disturbances patiently. However, when the disturbance is very serious, he goes on a rampage, chases the person who hurt him, and does not stop until he retaliates and destroys him.

When the camel becomes strong, its ferocity increases and it refuses to eat unless food is put in its mouth. People call it fasting. In that state he took out a soft sac from his throat and made a growling sound in anger.

Arti kata / frasa

فِي عِدَّةِ جِهَاتٍ مِنَ الدُّنْيَا — In some parts of the world

صَحَارَى قَاحِلَةٌ، — there are arid deserts,

لَا حَيَوَانَ فِيهَا وَلَا نَبَاتَ. — there are no animals and no plants in it.

أَرْضُهَا رِمَالٌ جَافَّةٌ، — The soil is dry sand,

لَا تَرَى فِيهَا قَطْرَةَ مَاءٍ، — you don't see a drop of water there,

يَسْلُكُهَا النَّاسُ اضْطِرَارًا، — people cross it because they have to,

فَيَحْمِلُونَ زَادَهُمْ مِنْ مَاءٍ وَطَعَامٍ — then brought their supplies of water and food

عَلَى ظُهُورِ الْجِمَالِ. — on the backs of camels.

وَيَسِيرُونَ فِي تِلْكَ الْقِفَارِ مُجْتَمِعِينَ، — And they walked in groups in those barren lands,

وَإِبِلُهُمْ مُتَتَابِعَةٌ كَالْقِطَارِ، — and their camels went along like a train,

وَهِيَ تَسِيرُ بِهِمْ هَادِئَةً سَاكِتَةً، — and led them along quietly and silently,

تَصْبِرُ عَلَى الْجُوعِ وَالْعَطَشِ — endure hunger and thirst

مُعْظَمَ الطَّرِيقِ، — throughout most of the journey,

لِأَنَّهَا قَدْ خَزَنَتْ مُؤْنَتَهَا — because he had stocked up on it

فِي جَوْفِهَا قَبْلَ الرَّحِيلِ. — inside his body before leaving.

وَتَحْمِلُ فَوْقَ ذَلِكَ مِنَ الْمَتَاجِرِ — And besides that he brought merchandise

أَحْمَالًا ثِقَالًا — as heavy burdens

لَا تَئِنُّ مِنْهَا وَلَا تَكِلُّ. — for which he does not complain or grow weary.

فَتَرَى الْجَمَلَ كَأَنَّهُ مَرْكَبٌ — Then you see the camel as if it were a ship

يَشُقُّ تِلْكَ الرِّمَالَ الْوَاسِعَةَ، — that divides the vast expanse of sand,

وَلِذَا سُمِّيَ سَفِينَةَ الصَّحْرَاءِ. — and that is why it is called a desert ship.

وَإِنْ ضَلَّ الْمُسَافِرُونَ الطَّرِيقَ — And if the travelers lose their way

فِي الصَّحْرَاءِ، — in the desert,

يَأْخُذُهُمُ الْقَلَقُ عَلَى حَيَاتِهِمْ، — anxiety for their lives overtakes them,

مَخَافَةَ أَنْ يَنْفَدَ زَادُهُمْ — for fear that their supplies would run out

فَيَمُوتُوا جُوعًا وَعَطَشًا. — then they died of hunger and thirst.

وَلَكِنَّ الْجَمَلَ يُنْقِذُهُمْ أَحْيَانًا — But camels sometimes save them

مِنْ تِلْكَ الْأَخْطَارِ، — from those dangers,

لِأَنَّهُ يَشُمُّ الْمَاءَ مِنْ بُعْدٍ، — because he smells the water from a distance,

فَيَسِيرُ نَحْوَهُ بِسُرْعَةٍ غَرِيبَةٍ — then walked towards him at an astonishing speed

لِيَسْتَقِيَ صَاحِبُهُ. — so that the owner can get water.

وَالْجَمَلُ سَهْلُ الْقِيَادِ، — And camels are easy to lead,

لَيِّنُ الطِّبَاعِ، — gentle in nature,

يَتَحَمَّلُ كَثِيرًا مِنَ الْأَذَى — endured many annoyances

بِالصَّبْرِ وَالْحِلْمِ. — patiently and without being irritable.

وَلَكِنَّهُ يَثُورُ — But he went berserk

مَتَى بَلَغَ الْأَذَى شِدَّةً عَظِيمَةً، — if the disturbance reaches a very severe level,

فَيَتَأَثَّرُ مَنْ آذَاهُ، — then he hunted down the person who hurt him,

وَلَا يَتْرُكُهُ إِلَّا إِذَا — and does not leave it unless

ثَأَرَ لِنَفْسِهِ وَفَتَكَ بِهِ. — had avenged himself and destroyed him.

وَإِذَا قَوِيَ الْجَمَلُ اشْتَدَّ بَأْسُهُ، — And when the camel becomes strong, its ferocity also strengthens,

وَعَافَ الْأَكْلَ — and he refused food

مَا لَمْ يُوضَعْ فِي فِيهِ. — as long as it is not put in his mouth.

وَيَقُولُ النَّاسُ عَنْهُ إِنَّهُ صَائِمٌ. — And people call it fasting.

وَفِي هَذِهِ الْحَالَةِ — And in this state

يُخْرِجُ شِقْشِقَتَهُ مِنْ حَلْقِهِ — he removed the soft sac from the throat

وَيُشَقْشِقُ مِنَ الْغَضَبِ. — and let out a growling sound in anger.

Teks sumberBaca redaksi sumber yang tersimpan dalam koleksi
فِي عِدَّةِ جِهَاتٍ مِنَ الدُّنْيَا صَحَارَى قَاحِلَةٌ، لَا حَيَوَانَ فِيهَا وَلَا نَبَاتَ. أَرْضُهَا رِمَالٌ جَافَّةٌ، لَا تَرَى فِيهَا قَطْرَةَ مَاءٍ، يَسْلُكُهَا النَّاسُ اضْطِرَارًا، فَيَحْمِلُونَ زَادَهُمْ مِنْ مَاءٍ وَطَعَامٍ عَلَى ظُهُورِ الْجِمَالِ. وَيَسِيرُونَ فِي تِلْكَ الْقِفَارِ مُجْتَمِعِينَ، وَإِبِلُهُمْ مُتَتَابِعَةٌ كَالْقِطَارِ، وَهِيَ تَسِيرُ بِهِمْ هَادِئَةً سَاكِتَةً، تَصْبِرُ عَلَى الْجُوعِ وَالْعَطَشِ مُعْظَمَ الطَّرِيقِ، لِأَنَّهَا قَدْ خَزَنَتْ مُؤْنَتَهَا فِي جَوْفِهَا قَبْلَ الرَّحِيلِ. وَتَحْمِلُ فَوْقَ ذَلِكَ مِنَ الْمَتَاجِرِ أَحْمَالًا ثِقَالًا لَا تَئِنُّ مِنْهَا وَلَا تَكِلُّ. فَتَرَى الْجَمَلَ كَأَنَّهُ مَرْكَبٌ يَشُقُّ تِلْكَ الرِّمَالَ الْوَاسِعَةَ، وَلِذَا سُمِّيَ سَفِينَةَ الصَّحْرَاءِ.

وَإِنْ ضَلَّ الْمُسَافِرُونَ الطَّرِيقَ فِي الصَّحْرَاءِ، يَأْخُذُهُمُ الْقَلَقُ عَلَى حَيَاتِهِمْ، مَخَافَةَ أَنْ يَنْفَدَ زَادُهُمْ فَيَمُوتُوا جُوعًا وَعَطَشًا. وَلَكِنَّ الْجَمَلَ يُنْقِذُهُمْ أَحْيَانًا مِنْ تِلْكَ الْأَخْطَارِ، لِأَنَّهُ يَشُمُّ الْمَاءَ مِنْ بُعْدٍ، فَيَسِيرُ نَحْوَهُ بِسُرْعَةٍ غَرِيبَةٍ لِيَسْتَقِيَ صَاحِبُهُ.

وَالْجَمَلُ سَهْلُ الْقِيَادِ، لَيِّنُ الطِّبَاعِ، يَتَحَمَّلُ كَثِيرًا مِنَ الْأَذَى بِالصَّبْرِ وَالْحِلْمِ. وَلَكِنَّهُ يَثُورُ مَتَى بَلَغَ الْأَذَى شِدَّةً عَظِيمَةً، فَيَتَأَثَّرُ مَنْ آذَاهُ، وَلَا يَتْرُكُهُ إِلَّا إِذَا ثَأَرَ لِنَفْسِهِ وَفَتَكَ بِهِ.

وَإِذَا قَوِيَ الْجَمَلُ اشْتَدَّ بَأْسُهُ، وَعَافَ الْأَكْلَ مَا لَمْ يُوضَعْ فِي فِيهِ. وَيَقُولُ النَّاسُ عَنْهُ إِنَّهُ صَائِمٌ. وَفِي هَذِهِ الْحَالَةِ يُخْرِجُ شِقْشِقَتَهُ مِنْ حَلْقِهِ وَيُشَقْشِقُ مِنَ الْغَضَبِ.
AL-QIRA’AH AR-RASYIDAH

Bagian bacaan

Catat bacaanmu

Al-Qira’ah Ar-Rasyidah · Jilid 2 · Bacaan 56 · الجمل 2

Tersimpan di perangkat ini. Masuk agar progres dapat dibuka di perangkat lain.
Masuk untuk sinkronisasi

BERSAMA MENYEMPURNAKAN PUSTAKA

Catatan & masukan pembaca

Ada yang perlu diperbaiki? Bantu kami melalui koreksi, saran, atau rujukan.

Untuk Al-Qira’ah Ar-Rasyidah · Jilid 2 · Bacaan 56 · الجمل 2

Masuk dengan Google agar nama terisi otomatis dan masukan terhubung ke riwayat serta penilaian poin kontribusi.

Beri masukan Nama wajib diisi · tanpa daftar akun
Kutip teks yang ingin dikoreksi opsional
Tambahkan usulan perbaikan & rujukan opsional

Masukan ditelaah pengelola sebelum ditampilkan. Nama yang diisi ikut tampil jika masukan diterbitkan.

Catatan yang telah ditinjau 0

Belum ada catatan yang ditampilkan untuk bagian ini. Masukan Anda tetap dapat dikirim kepada pengelola.

Beri masukan