كلكم راع وكلكم مسؤول عن رعيته 1
مُخْتَارٌ مِنْ وَصِيَّةِ طَاهِرِ بْنِ الْحُسَيْنِ لِابْنِهِ عَبْدِ اللَّهِ ابْنِ طَاهِرٍ، لَمَّا وَلَّاهُ الْمَأْمُونُ الرَّقَّةَ وَمِصْرَ وَمَا بَيْنَهُمَا:
أَمَّا بَعْدُ، فَإِنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ قَدْ أَحْسَنَ إِلَيْكَ وَأَوْجَبَ الرَّأْفَةَ عَلَيْكَ بِمَنِ اسْتَرْعَاكَ أَمْرَهُمْ مِنْ عِبَادِهِ، وَأَلْزَمَكَ الْعَدْلَ فِيهِمْ وَالْقِيَامَ بِحَقِّهِ وَحُدُودِهِ عَلَيْهِمْ، وَالذَّبَّ عَنْهُمْ وَالدَّفْعَ عَنْ حَرِيمِهِمْ وَمَنْصِبِهِمْ، وَالْحَقْنَ لِدِمَائِهِمْ وَالْأَمْنَ لِسِرْبِهِمْ وَإِدْخَالَ الرَّاحَةِ عَلَيْهِمْ.
وَعَلَيْكَ بِالِاقْتِصَادِ فِي الْأُمُورِ كُلِّهَا، فَلَيْسَ شَيْءٌ أَبْيَنَ نَفْعًا وَلَا أَخَصَّ أَمْنًا وَلَا أَجْمَعَ فَضْلًا مِنْهُ. وَلَا تَتَّهِمَنَّ أَحَدًا مِنَ النَّاسِ فِيمَا تُوَلِّيهِ مِنْ عَمَلِكَ قَبْلَ أَنْ تَكْشِفَ أَمْرَهُ، فَإِنَّ إِيقَاعَ التُّهَمِ بِالْبُرَآءِ وَالظُّنُونَ السَّيِّئَةَ بِهِمْ إِثْمٌ، فَاجْعَلْ مِنْ شَأْنِكَ حُسْنَ الظَّنِّ بِأَصْحَابِكَ وَاطْرُدْ عَنْكَ سُوءَ الظَّنِّ بِهِمْ وَارْفُضْهُ فِيهِمْ، يُعِنْكَ ذَلِكَ عَلَى اسْتِطَاعَتِهِمْ وَرِيَاضَتِهِمْ. وَلَا يَمْنَعْكَ حُسْنُ الظَّنِّ بِأَصْحَابِكَ وَالرَّأْفَةُ بِرَعِيَّتِكَ أَنْ تَسْتَعْمِلَ الْمَسْأَلَةَ وَالْبَحْثَ عَنْ أُمُورِكَ وَالْمُبَاشَرَةَ لِأُمُورِ الْأَوْلِيَاءِ وَحِيَاطَةَ الرَّعِيَّةِ وَالنَّظَرَ فِي حَوَائِجِهِمْ.
وَأَقِمْ حُدُودَ اللَّهِ تَعَالَى فِي أَصْحَابِ الْجَرَائِمِ عَلَى قَدْرِ مَنَازِلِهِمْ وَمَا اسْتَحَقُّوهُ، وَلَا تُعَطِّلْ ذَلِكَ وَلَا تَتَهَاوَنْ بِهِ، وَلَا تُؤَخِّرْ عُقُوبَةَ أَهْلِ الْعُقُوبَةِ، فَإِنَّ فِي تَفْرِيطِكَ فِي ذَلِكَ مَا يُفْسِدُ عَلَيْكَ حُسْنَ ظَنِّكَ.
وَإِذَا عَاهَدْتَ عَهْدًا فَأَوْفِ بِهِ، وَإِذَا وَعَدْتَ الْخَيْرَ فَأَنْجِزْهُ، وَاقْبَلِ الْحَسَنَةَ وَادْفَعْ بِهَا، وَأَغْمِضْ عَنْ عَيْبِ كُلِّ ذِي عَيْبٍ مِنْ رَعِيَّتِكَ، وَاشْدُدْ لِسَانَكَ عَنْ قَوْلِ الْكَذِبِ وَالزُّورِ، وَأَبْغِضْ أَهْلَ النَّمِيمَةِ، فَإِنَّ أَوَّلَ فَسَادِ أُمُورِكَ فِي عَاجِلِهَا وَآجِلِهَا تَقْرِيبُ الْكَذُوبِ وَالْجَرَاءَةُ عَلَى الْكَذِبِ، لِأَنَّ الْكَذِبَ رَأْسُ الْمَآثِمِ وَالزُّورَ وَالنَّمِيمَةَ خَاتِمَتُهَا.
وَدَعْ عَنْكَ شَرَهَ نَفْسِكَ، وَلْتَكُنْ ذَخَائِرُكَ وَكُنُوزُكَ الَّتِي تَدَّخِرُ وَتَكْنِزُ الْبِرَّ وَالتَّقْوَى وَاسْتِصْلَاحَ الرَّعِيَّةِ وَعِمَارَةَ بِلَادِهِمْ وَالتَّفَقُّدَ لِأُمُورِهِمْ وَالْإِعَانَةَ لِمَلْهُوفِهِمْ.
01Terjemahan maknaPahami isi bacaan dalam bahasa Indonesia
Petikan wasiat Thahir bin Husain kepada putranya, Abdullah bin Thahir, ketika al-Mamun mengangkatnya memimpin Raqqah, Mesir, dan daerah di antara keduanya:
Selanjutnya, Allah Yang Mahasuci telah berbuat baik kepadamu. Dia mewajibkanmu menyayangi hamba-hamba-Nya yang urusannya dipercayakan kepadamu. Dia mengharuskanmu berlaku adil terhadap mereka, menegakkan hak dan batas-batas-Nya, membela mereka, melindungi kehormatan serta kedudukan mereka, menjaga agar darah mereka tidak ditumpahkan, memberikan keamanan dalam kehidupan mereka, dan mendatangkan ketenteraman bagi mereka.
Hendaklah engkau bersikap seimbang dalam segala urusan. Tidak ada sesuatu yang lebih jelas manfaatnya, lebih menjamin keamanan, atau lebih menghimpun keutamaan daripada sikap itu. Jangan menuduh siapa pun mengenai tugas yang engkau serahkan kepadanya sebelum menyelidiki keadaannya. Menjatuhkan tuduhan dan prasangka buruk kepada orang yang tidak bersalah merupakan dosa. Biasakan berbaik sangka kepada para pembantumu; jauhkan dan tolak prasangka buruk terhadap mereka. Hal itu membantumu menangani dan membina mereka. Namun, baik sangka kepada pembantu dan kasih sayang kepada rakyat jangan sampai menghalangimu untuk bertanya, meneliti urusanmu, menangani urusan para pembantu secara langsung, melindungi rakyat, dan memperhatikan kebutuhan mereka.
Tegakkanlah ketentuan Allah Yang Mahatinggi terhadap pelaku kejahatan sesuai keadaan dan hukuman yang layak mereka terima. Jangan meniadakan atau meremehkannya, dan jangan menunda hukuman bagi yang patut dihukum. Kelalaian dalam hal itu dapat merusak hasil baik dari kepercayaanmu.
Apabila mengikat perjanjian, penuhilah. Jika menjanjikan kebaikan, laksanakanlah. Terimalah kebaikan dan tangkislah keburukan dengannya. Maafkan aib orang-orang dari rakyatmu yang memiliki kekurangan. Tahan lidahmu dari kebohongan dan kepalsuan, serta bencilah perilaku para pengadu domba. Awal kerusakan urusanmu, dalam waktu dekat maupun jauh, ialah mendekatkan pendusta dan berani berdusta. Kebohongan merupakan pangkal dosa, sedangkan kepalsuan dan adu domba menjadi ujungnya.
Tinggalkan kerakusan diri. Jadikanlah kebajikan, ketakwaan, perbaikan keadaan rakyat, pembangunan negeri mereka, perhatian terhadap urusan mereka, serta pertolongan bagi yang kesusahan sebagai simpanan dan harta yang engkau kumpulkan.
02Arti kata & frasaIkuti makna sesuai urutan teks Arab
مُخْتَارٌ مِنْ وَصِيَّةِ طَاهِرِ بْنِ الْحُسَيْنِ — Pilihan dari wasiat Thahir bin Husain
لِابْنِهِ عَبْدِ اللَّهِ ابْنِ طَاهِرٍ، — kepada anaknya Abdullah bin Thahir,
لَمَّا وَلَّاهُ الْمَأْمُونُ الرَّقَّةَ — ketika al-Mamun mengangkatnya memimpin Raqqah
وَمِصْرَ وَمَا بَيْنَهُمَا: — dan Mesir serta daerah antara keduanya:
أَمَّا بَعْدُ، فَإِنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ — Adapun selanjutnya, sesungguhnya Allah Mahasuci Dia
قَدْ أَحْسَنَ إِلَيْكَ — telah berbuat baik kepadamu
وَأَوْجَبَ الرَّأْفَةَ عَلَيْكَ — dan mewajibkan kasih sayang atasmu
بِمَنِ اسْتَرْعَاكَ أَمْرَهُمْ مِنْ عِبَادِهِ، — kepada hamba-hamba-Nya yang urusannya dipercayakan kepadamu,
وَأَلْزَمَكَ الْعَدْلَ فِيهِمْ — dan mewajibkanmu berlaku adil terhadap mereka
وَالْقِيَامَ بِحَقِّهِ وَحُدُودِهِ عَلَيْهِمْ، — serta menegakkan hak dan batas-batas-Nya atas mereka,
وَالذَّبَّ عَنْهُمْ — dan membela mereka
وَالدَّفْعَ عَنْ حَرِيمِهِمْ وَمَنْصِبِهِمْ، — serta melindungi kehormatan dan kedudukan mereka,
وَالْحَقْنَ لِدِمَائِهِمْ وَالْأَمْنَ لِسِرْبِهِمْ — dan menjaga darah mereka serta keamanan kehidupan mereka
وَإِدْخَالَ الرَّاحَةِ عَلَيْهِمْ. — dan mendatangkan ketenteraman kepada mereka.
وَعَلَيْكَ بِالِاقْتِصَادِ فِي الْأُمُورِ كُلِّهَا، — Dan hendaklah engkau bersikap seimbang dalam semua urusan,
فَلَيْسَ شَيْءٌ أَبْيَنَ نَفْعًا — sebab tidak ada sesuatu yang lebih jelas manfaatnya
وَلَا أَخَصَّ أَمْنًا — dan tidak lebih khusus keamanannya
وَلَا أَجْمَعَ فَضْلًا مِنْهُ. — serta tidak lebih menghimpun keutamaan darinya.
وَلَا تَتَّهِمَنَّ أَحَدًا مِنَ النَّاسِ — Dan jangan sekali-kali menuduh seseorang dari manusia
فِيمَا تُوَلِّيهِ مِنْ عَمَلِكَ — dalam tugas yang engkau serahkan kepadanya
قَبْلَ أَنْ تَكْشِفَ أَمْرَهُ، — sebelum engkau menyelidiki keadaannya,
فَإِنَّ إِيقَاعَ التُّهَمِ بِالْبُرَآءِ — sebab sesungguhnya menjatuhkan tuduhan kepada orang-orang tak bersalah
وَالظُّنُونَ السَّيِّئَةَ بِهِمْ إِثْمٌ، — dan prasangka-prasangka buruk terhadap mereka adalah dosa,
فَاجْعَلْ مِنْ شَأْنِكَ — maka jadikanlah di antara kebiasaanmu
حُسْنَ الظَّنِّ بِأَصْحَابِكَ — berbaik sangka kepada para pembantumu
وَاطْرُدْ عَنْكَ سُوءَ الظَّنِّ بِهِمْ — dan usirlah dari dirimu prasangka buruk terhadap mereka
وَارْفُضْهُ فِيهِمْ، — serta tolaklah itu terhadap mereka,
يُعِنْكَ ذَلِكَ عَلَى اسْتِطَاعَتِهِمْ وَرِيَاضَتِهِمْ. — hal itu akan membantumu menangani dan membina mereka.
وَلَا يَمْنَعْكَ حُسْنُ الظَّنِّ بِأَصْحَابِكَ — Dan janganlah baik sangka kepada para pembantumu menghalangimu
وَالرَّأْفَةُ بِرَعِيَّتِكَ — serta kasih sayang kepada rakyatmu
أَنْ تَسْتَعْمِلَ الْمَسْأَلَةَ وَالْبَحْثَ عَنْ أُمُورِكَ — untuk menggunakan pertanyaan dan penyelidikan tentang urusanmu
وَالْمُبَاشَرَةَ لِأُمُورِ الْأَوْلِيَاءِ — serta penanganan langsung urusan para pembantu
وَحِيَاطَةَ الرَّعِيَّةِ وَالنَّظَرَ فِي حَوَائِجِهِمْ. — dan pemeliharaan rakyat serta perhatian kepada kebutuhan mereka.
وَأَقِمْ حُدُودَ اللَّهِ تَعَالَى — Dan tegakkanlah batas-batas Allah Yang Mahatinggi
فِي أَصْحَابِ الْجَرَائِمِ — terhadap para pelaku kejahatan
عَلَى قَدْرِ مَنَازِلِهِمْ وَمَا اسْتَحَقُّوهُ، — sesuai kadar keadaan mereka dan yang layak mereka terima,
وَلَا تُعَطِّلْ ذَلِكَ وَلَا تَتَهَاوَنْ بِهِ، — dan jangan meniadakan itu atau meremehkannya,
وَلَا تُؤَخِّرْ عُقُوبَةَ أَهْلِ الْعُقُوبَةِ، — serta jangan menunda hukuman orang yang patut dihukum,
فَإِنَّ فِي تَفْرِيطِكَ فِي ذَلِكَ — sebab sesungguhnya dalam kelalaianmu pada hal itu
مَا يُفْسِدُ عَلَيْكَ حُسْنَ ظَنِّكَ. — ada yang merusak bagimu kebaikan prasangkamu.
وَإِذَا عَاهَدْتَ عَهْدًا فَأَوْفِ بِهِ، — Dan apabila engkau mengikat perjanjian maka penuhilah,
وَإِذَا وَعَدْتَ الْخَيْرَ فَأَنْجِزْهُ، — dan apabila engkau menjanjikan kebaikan maka laksanakanlah,
وَاقْبَلِ الْحَسَنَةَ وَادْفَعْ بِهَا، — dan terimalah kebaikan serta tangkislah dengannya,
وَأَغْمِضْ عَنْ عَيْبِ — serta abaikanlah aib
كُلِّ ذِي عَيْبٍ مِنْ رَعِيَّتِكَ، — setiap pemilik aib di antara rakyatmu,
وَاشْدُدْ لِسَانَكَ عَنْ قَوْلِ الْكَذِبِ وَالزُّورِ، — dan tahanlah lidahmu dari mengatakan kebohongan dan kepalsuan,
وَأَبْغِضْ أَهْلَ النَّمِيمَةِ، — dan bencilah para pelaku adu domba,
فَإِنَّ أَوَّلَ فَسَادِ أُمُورِكَ — sebab sesungguhnya awal kerusakan urusanmu
فِي عَاجِلِهَا وَآجِلِهَا — pada masa dekat dan masa jauhnya
تَقْرِيبُ الْكَذُوبِ وَالْجَرَاءَةُ عَلَى الْكَذِبِ، — adalah mendekatkan pendusta dan keberanian melakukan kebohongan,
لِأَنَّ الْكَذِبَ رَأْسُ الْمَآثِمِ — karena kebohongan adalah pangkal dosa-dosa
وَالزُّورَ وَالنَّمِيمَةَ خَاتِمَتُهَا. — dan kepalsuan serta adu domba adalah penghabisannya.
وَدَعْ عَنْكَ شَرَهَ نَفْسِكَ، — Dan tinggalkanlah kerakusan dirimu,
وَلْتَكُنْ ذَخَائِرُكَ وَكُنُوزُكَ — dan hendaklah simpanan-simpanan dan harta-hartamu
الَّتِي تَدَّخِرُ وَتَكْنِزُ — yang engkau simpan dan timbun
الْبِرَّ وَالتَّقْوَى وَاسْتِصْلَاحَ الرَّعِيَّةِ — berupa kebajikan, ketakwaan, dan perbaikan keadaan rakyat
وَعِمَارَةَ بِلَادِهِمْ وَالتَّفَقُّدَ لِأُمُورِهِمْ — serta pembangunan negeri mereka dan pemeriksaan urusan mereka
وَالْإِعَانَةَ لِمَلْهُوفِهِمْ. — serta bantuan bagi orang susah di antara mereka.
03Penjelasan bacaanDalami isi, kosakata, dan pelajaran yang disampaikan
Wasiat ini memandang kepemimpinan sebagai amanah untuk melindungi kehidupan, kehormatan, dan kesejahteraan rakyat. Keseimbangan menjadi gagasan pengikat: pemimpin diminta berbaik sangka, tetapi tetap memeriksa pekerjaan; bersikap penyayang, tetapi tetap menjalankan keadilan. Penutup mengalihkan makna kekayaan dari penumpukan harta kepada kebajikan dan kemakmuran masyarakat.
الِاقْتِصَاد dalam konteks ini berarti sikap pertengahan atau seimbang, bukan hanya kegiatan ekonomi. الْحَقْنَ لِدِمَائِهِمْ bermakna menjaga keselamatan jiwa, الرَّعِيَّة rakyat yang dipimpin, dan مَلْهُوف orang yang membutuhkan pertolongan. أَغْمِضْ عَنْ عَيْبٍ mengajarkan kelapangan terhadap kekurangan pribadi; konteks paragraf sebelumnya tetap menuntut penanganan kejahatan secara adil.
Bentuk perintah أَقِمْ، أَوْفِ، أَنْجِزْ، دَعْ memberi nada nasihat langsung. Larangan لَا تَتَّهِمَنَّ memakai nun penegas sehingga artinya “jangan sekali-kali menuduh”. Pola إِذَا ... فَـ menghubungkan keadaan dengan kewajiban yang mengikutinya. Nasihat ini ditujukan kepada seorang pejabat pemerintahan dalam konteks sejarahnya; inti pelajaran yang dapat diterapkan dalam belajar ialah tanggung jawab, pemeriksaan sebelum menuduh, dan konsistensi memenuhi janji.
04Latihan pemahamanCoba jawab sebelum membuka pedoman
(١) من صاحب الوصية، ولمن وجهها، وما المناسبة المذكورة لها؟ (٢) ما الحقوق التي توجبها الولاية للرعية في مطلع الوصية؟ (٣) لماذا يوصي الكاتب بالاقتصاد والاعتدال في الأمور؟ (٤) لماذا تنهى الوصية عن اتهام العامل قبل البحث في أمره؟ (٥) كيف يجمع الوالي بين حسن الظن بالعاملين ومتابعة أعمالهم؟ (٦) كيف يؤثر الوفاء بالعهد ورفض الكذب والنميمة في صلاح الإدارة؟ (٧) ما الكنوز التي يدعو الكاتب إلى ادخارها بدلا من الاستجابة لشره النفس؟
Lihat pedoman jawaban
إجابات استرشادية، ويقبل التعبير الصحيح بالمعنى، وتقبل في أسئلة الرأي إجابات أخرى معللة: (١) صاحب الوصية طاهر بن الحسين، ووجهها إلى ابنه عبد الله حين ولاه المأمون الرقة ومصر وما بينهما. (٢) توجب الرأفة والعدل وحماية الناس وحقن دمائهم وتحقيق أمنهم وإدخال الراحة عليهم. (٣) لأن الاعتدال أجمع للنفع والأمن والفضل، ويمنع الإفراط والتقصير في التدبير. (٤) لأن اتهام البريء بالظن ظلم وإثم، فلا بد من كشف الحقيقة قبل إصدار الحكم عليه. (٥) يحسن الظن بهم ولا يتعجل اتهامهم، مع السؤال والبحث ومتابعة الأعمال وحاجات الرعية. (٦) يبني الوفاء الثقة، ويمنع رفض الكذب والنميمة فساد الأخبار والقرارات والعلاقات داخل الإدارة. (٧) يدعوه إلى ادخار البر والتقوى وإصلاح أحوال الرعية وعمارة البلاد وإغاثة المحتاجين.
ENBahasa InggrisArti kata & terjemahan utuh
Draf Inggris · perlu ditinjau
Terjemahan utuh
Excerpt from Thahir bin Husain's will to his son, Abdullah bin Thahir, when al-Mamun appointed him to lead Raqqah, Egypt, and the area between the two:
Furthermore, the Most Holy Allah has done you good. He requires you to love His servants whose affairs are entrusted to you. He requires you to treat them fairly, uphold His rights and boundaries, defend them, protect their honor and position, ensure that their blood is not shed, provide security in their lives, and bring them peace.
You must be balanced in all matters. There is nothing of more obvious benefit, more security, or greater virtue than that attitude. Do not accuse anyone of a task you have entrusted to him before investigating the circumstances. Throwing accusations and prejudice at innocent people is a sin. Get used to being kind to your servants; keep away and reject bad prejudices against them. It helps you handle and nurture them. However, goodwill towards servants and affection for the people should not prevent you from asking questions, researching your affairs, handling the servants' affairs directly, protecting the people, and paying attention to their needs.
Enforce the provisions of Allah the Most High against the perpetrators of crimes according to the circumstances and the punishment they deserve. Do not negate or belittle them, and do not delay punishment for those who deserve punishment. Failure to do so can ruin the good results of your trust.
If you enter into an agreement, fulfill it. If you promise something good, do it. Accept the good and repel the bad with it. Forgive the disgrace of those of your people who have shortcomings. Restrain your tongue from lies and falsehood, and hate the behavior of sheep-whiskers. The beginning of the damage to your affairs, in the near or far future, is bringing liars closer and daring to lie. Lies are the source of sin, while falsehood and fighting against each other are the ends.
Abandon self-greed. Make virtue, piety, improvement of the condition of the people, development of their country, attention to their affairs, and help for those in need as savings and treasures that you collect.
Arti kata / frasa
مُخْتَارٌ مِنْ وَصِيَّةِ طَاهِرِ بْنِ الْحُسَيْنِ — Selections from Thahir bin Husain's will
لِابْنِهِ عَبْدِ اللَّهِ ابْنِ طَاهِرٍ، — to his son Abdullah bin Thahir,
لَمَّا وَلَّاهُ الْمَأْمُونُ الرَّقَّةَ — when al-Mamun appointed him to lead Raqqah
وَمِصْرَ وَمَا بَيْنَهُمَا: — and Egypt and the area between them:
أَمَّا بَعْدُ، فَإِنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ — As for what follows, indeed Allah is Glory to Him
قَدْ أَحْسَنَ إِلَيْكَ — has done you good
وَأَوْجَبَ الرَّأْفَةَ عَلَيْكَ — and obliges love upon you
بِمَنِ اسْتَرْعَاكَ أَمْرَهُمْ مِنْ عِبَادِهِ، — to His servants whose affairs are entrusted to you,
وَأَلْزَمَكَ الْعَدْلَ فِيهِمْ — and obliges you to treat them fairly
وَالْقِيَامَ بِحَقِّهِ وَحُدُودِهِ عَلَيْهِمْ، — and enforce His rights and boundaries over them,
وَالذَّبَّ عَنْهُمْ — and defend them
وَالدَّفْعَ عَنْ حَرِيمِهِمْ وَمَنْصِبِهِمْ، — and protect their honor and position,
وَالْحَقْنَ لِدِمَائِهِمْ وَالْأَمْنَ لِسِرْبِهِمْ — and safeguard their blood and the safety of their lives
وَإِدْخَالَ الرَّاحَةِ عَلَيْهِمْ. — and bring peace to them.
وَعَلَيْكَ بِالِاقْتِصَادِ فِي الْأُمُورِ كُلِّهَا، — And be balanced in all matters,
فَلَيْسَ شَيْءٌ أَبْيَنَ نَفْعًا — because there is nothing more obvious in its benefits
وَلَا أَخَصَّ أَمْنًا — and not more specifically its security
وَلَا أَجْمَعَ فَضْلًا مِنْهُ. — and has nothing more to gain from it.
وَلَا تَتَّهِمَنَّ أَحَدًا مِنَ النَّاسِ — And never accuse anyone of humanity
فِيمَا تُوَلِّيهِ مِنْ عَمَلِكَ — in the tasks you entrust to him
قَبْلَ أَنْ تَكْشِفَ أَمْرَهُ، — before you investigate the situation,
فَإِنَّ إِيقَاعَ التُّهَمِ بِالْبُرَآءِ — the real cause of bringing accusations against innocent people
وَالظُّنُونَ السَّيِّئَةَ بِهِمْ إِثْمٌ، — and prejudice against them is a sin,
فَاجْعَلْ مِنْ شَأْنِكَ — then make it your habit
حُسْنَ الظَّنِّ بِأَصْحَابِكَ — be kind to your servants
وَاطْرُدْ عَنْكَ سُوءَ الظَّنِّ بِهِمْ — and drive away from yourself any prejudice against them
وَارْفُضْهُ فِيهِمْ، — and reject it against them,
يُعِنْكَ ذَلِكَ عَلَى اسْتِطَاعَتِهِمْ وَرِيَاضَتِهِمْ. — it will help you handle and cultivate them.
وَلَا يَمْنَعْكَ حُسْنُ الظَّنِّ بِأَصْحَابِكَ — And do not be suspicious of your servants in your way
وَالرَّأْفَةُ بِرَعِيَّتِكَ — and love for your people
أَنْ تَسْتَعْمِلَ الْمَسْأَلَةَ وَالْبَحْثَ عَنْ أُمُورِكَ — to use questions and inquiries about your affairs
وَالْمُبَاشَرَةَ لِأُمُورِ الْأَوْلِيَاءِ — as well as direct handling of the affairs of the helpers
وَحِيَاطَةَ الرَّعِيَّةِ وَالنَّظَرَ فِي حَوَائِجِهِمْ. — and care for the people and attention to their needs.
وَأَقِمْ حُدُودَ اللَّهِ تَعَالَى — And establish the boundaries of Allah Most High
فِي أَصْحَابِ الْجَرَائِمِ — against criminals
عَلَى قَدْرِ مَنَازِلِهِمْ وَمَا اسْتَحَقُّوهُ، — according to their circumstances and what they deserve,
وَلَا تُعَطِّلْ ذَلِكَ وَلَا تَتَهَاوَنْ بِهِ، — and don't negate it or trivialize it,
وَلَا تُؤَخِّرْ عُقُوبَةَ أَهْلِ الْعُقُوبَةِ، — and do not delay the punishment of those who deserve to be punished,
فَإِنَّ فِي تَفْرِيطِكَ فِي ذَلِكَ — the real cause is in your negligence on that matter
مَا يُفْسِدُ عَلَيْكَ حُسْنَ ظَنِّكَ. — there is something that destroys for you the goodness of your prejudices.
وَإِذَا عَاهَدْتَ عَهْدًا فَأَوْفِ بِهِ، — And when you enter into an agreement, fulfill it,
وَإِذَا وَعَدْتَ الْخَيْرَ فَأَنْجِزْهُ، — and if you promise good then do it,
وَاقْبَلِ الْحَسَنَةَ وَادْفَعْ بِهَا، — and accept goodness and repel it,
وَأَغْمِضْ عَنْ عَيْبِ — and ignore disgrace
كُلِّ ذِي عَيْبٍ مِنْ رَعِيَّتِكَ، — every owner of dishonor among your people,
وَاشْدُدْ لِسَانَكَ عَنْ قَوْلِ الْكَذِبِ وَالزُّورِ، — and restrain your tongue from speaking lies and falsehood,
وَأَبْغِضْ أَهْلَ النَّمِيمَةِ، — and hate those who fight against each other,
فَإِنَّ أَوَّلَ فَسَادِ أُمُورِكَ — the real cause of the initial breakdown in your affairs
فِي عَاجِلِهَا وَآجِلِهَا — in the near and distant future
تَقْرِيبُ الْكَذُوبِ وَالْجَرَاءَةُ عَلَى الْكَذِبِ، — is to bring liars closer and dare to lie,
لِأَنَّ الْكَذِبَ رَأْسُ الْمَآثِمِ — because lies are the source of sins
وَالزُّورَ وَالنَّمِيمَةَ خَاتِمَتُهَا. — and falsehood and fighting are the end.
وَدَعْ عَنْكَ شَرَهَ نَفْسِكَ، — And abandon your greed,
وَلْتَكُنْ ذَخَائِرُكَ وَكُنُوزُكَ — and protect your savings and possessions
الَّتِي تَدَّخِرُ وَتَكْنِزُ — which you keep and hoard
الْبِرَّ وَالتَّقْوَى وَاسْتِصْلَاحَ الرَّعِيَّةِ — in the form of virtue, piety, and improving the condition of the people
وَعِمَارَةَ بِلَادِهِمْ وَالتَّفَقُّدَ لِأُمُورِهِمْ — as well as the development of their country and the inspection of their affairs
وَالْإِعَانَةَ لِمَلْهُوفِهِمْ. — as well as assistance for the needy among them.
Teks sumberBaca redaksi sumber yang tersimpan dalam koleksi
مختار من وصية طاهر بن الحسين لابنه عبد الله ابن طاهر، لما ولاه المأمون الرقة ومصر وما بينهما:
أما بعد، فإن الله سبحانه قد أحسن إليك وأوجب الرأفة عليك بمن استرعاك أمرهم من عباده، وألزمك العدل فيهم والقيام بحقه وحدوده عليهم، والذب عنهم والدفع عن حريمهم ومنصبهم، والحقن لدمائهم والأمن لسربهم وإدخال الراحة عليهم.
وعليك بالاقتصاد في الأمور كلها، فليس شيء أبين نفعا ولا أخص أمنا ولا أجمع فضلا منه. ولا تتهمن أحدا من الناس فيما توليه من عملك قبل أن تكشف أمره، فإن إيقاع التهم بالبرآء والظنون السيئة بهم إثم، فاجعل من شأنك حسن الظن بأصحابك واطرد عنك سوء الظن بهم وارفضه فيهم، يعنك ذلك على استطاعتهم ورياضتهم. ولا يمنعك حسن الظن بأصحابك والرأفة برعيتك أن تستعمل المسألة والبحث عن أمورك والمباشرة لأمور الأولياء وحياطة الرعية والنظر في حوائجهم.
وأقم حدود الله تعالى في أصحاب الجرائم على قدر منازلهم وما استحقوه، ولا تعطل ذلك ولا تتهاون به، ولا تؤخر عقوبة أهل العقوبة، فإن في تفريطك في ذلك ما يفسد عليك حسن ظنك.
وإذا عاهدت عهدا فأوف به، وإذا وعدت الخير فأنجزه، واقبل الحسنة وادفع بها، وأغمض عن عيب كل ذي عيب من رعيتك، واشدد لسانك عن قول الكذب والزور، وأبغض أهل النميمة، فإن أول فساد أمورك في عاجلها وآجلها تقريب الكذوب والجراءة على الكذب، لأن الكذب رأس المآثم والزور والنميمة خاتمتها.
ودع عنك شره نفسك، ولتكن ذخائرك وكنوزك التي تدخر وتكنز البر والتقوى واستصلاح الرعية وعمارة بلادهم والتفقد لأمورهم والإعانة لملهوفهم.
Teks pendamping dari koleksi
وأقم حدود الله تعالى في أصحاب الجرائم على قدر منازلهم وما استحقوا ولا تعطّل ذلك ولا تتهاون به, ولا تؤخّر عقوبة أهل العقوبة, فإنّ في تفريطك في ذلك ما يفسد عليك حين ظنّك. وإذا عاهدت عهدا فأوف به, وإذا وعدت الخير فأنجزه, واقبل الحسنة وادفع بها وأغمض عن عيب كلّ ذي عيب من رعيّتك, واشدد لسانك عن قول الكذب والزّور, وأبغض أهل النّميمة, فإنّ أوّل فساد أمورك في عاجلها وآجلها تقريب الكذوب, والجراءة على الكذب, لأنّ الكذب رأس المآثم والزّور والنّميمة خاتمتها. ودع عنك شره نفسك, ولتكن ذخائرك وكنوزك الّتي تدّخر وتكنز البرّ والتّقوى, واستصلاح الرعيّة, وعمارة بلادهم, التفقّد لأمورهم والإعانة لملحوفهم.
Gunakan penanda untuk melanjutkan belajar nanti.